ductio
ductĭo, ōnis, f. [duco],
- a leading, a leading off or away (very rare; perh. not anteAug.): aquarum, Vitr. 1, 1; 10, 19: alvi, Cels. 2, 12; 4, 24 fin.: ut ducere quis posset eos in quos habet jus ductionis, Dig. 43, 30, 3, § 1.
ductio, ōnis, f. (duco), I) das Ziehen, rudentium ductiones et reductiones (Zurücklassen), Vitr. 10, 13 (19), 6. – II) das Führen, a) das Wegführen eines Arrestanten usw., Ulp. dig. 43, 30, 3. § 1. – b) als mediz. t.t., das Abführen, alvi, Cels. 2, 12. no. 1 u.ö. – c) als t.t. der Wasserbaukunst, die Ableitung, Leitung, aquae, Vitr. 8, 7, 1 sqq.: ductio fit ex flumine, Ulp. dig. 39, 3, 10. § 2: Plur., aquarum ductiones, Vitr. 1, 1, 7 u.ö.
pro ~one magne navis domini regis ab aqua in rivulum juxta manerium [de Cardros ]
~onem ‥ victualium(v.
ad ~onem feni et glebarum venient sicut ceteri husbandi
consueverunt servire episcopis quolibet anno ‥ de una dieta in ~one bladi, et ‥ quil[i ]bet eorum solebat servire sibi cum plaustro suo in ~one feni et per unam dietam cum plaustris in ~one turbarum
pro ~one et lucracione feni prati de R.
de custagiis circa eorum [prisonum ] ~onem imponendis
clamat habere ‥ capcionem prisonum seu indictatorum ‥ et custodiam eorundem, ~onem eorum et reduccionem coram ‥ justiciarios
‘ana’ quod est ‘sursum’ et ‘goge’ quod est ‘~o’; unde ‘anagoge’ quasi sursum ~o
hic ~one magis quam commixtione carnis consistere videtur tam conjugium quam ejus sacramentum
[gradus ] mihi non videtur necessarius nec regularis propter ~ones ternarii superius declaratas
ductĭō, ōnis, f. (duco), action de conduire, de tirer : Vitr. Arch. 1, 1 ; 10, 13 || ductio alvi Cels. Med. 2, 12, relâchement du ventre || jus ductionis Ulp. Dig. 43, 30, 4, droit dʼemmener.