duodeviginti

dŭŏ-dē-vīginti,

• card. num., eighteen, Plaut. Poen. 4, 2, 74 (896) sq.; Cic. Ac. 2 (Luc.), 41, 128; id. Rep. 2, 22; Caes. B. G. 2, 5 fin.; id. B. C. 3, 71 al.; cf. also: annis mille centum et duobus de viginti fere, etc., Eutr. 10, 9.

duo-dē-vīgintī, achtzehn, Cic. u.a.: duodeviginti minis, Plaut. Poen. 897: duobus viginti annis, Sulp. Sev. chron. 1, 26, 3: annis mille centum et duobus de viginti, Eutr. 10, 17.

duodeviginti [CL] , eighteen. in gravi egritudine ~i menses transigebat W. Cant. Mir. Thom. V 6; hec vox annorum ‘~i’ est una vox composita et significat idem quod ‘octodecim’ et est adjectivum ejus quod est ‘annorum’; ‥ et est nomen compositum ex corruptis et integris, quia idem est quod ‘duobus demptis a viginti’ Bacon XV 185; aghten, decemocto, duodeviginta (sic) CathA.

dŭŏdēvīgintī, (12) ind., dix-huit : Cic. Ac. 2, 128.

duodeviginti . adj. indecl.
十八。

Suggest a Translation
See an image

duo-dē-vīgintī

• num, eighteen: pedes, Cs., C.