duplatio
dū̆plātĭo, ōnis, f. [duplo],
- a doubling, Dig. 9, 4, 31.
duplātio, ōnis, f. (duplo), die Verdoppelung, Paul. dig. 9, 4, 31.
si ~onem radicis numeri novem habere volueris, dicas: “bis duo procreant 4, que cum novenario multiplicata ad 36 excrescet multitudo ‥”
de integrorum multiplicatione, additione, diminutione, ~one, mediatione, et divisione compendiose diximus
capitulum primum de addicione, subtraccione, ~one, et mediacione
dŭplātĭō, ōnis, f. (duplo), c. duplicatio : Paul. Dig. 9, 4, 31.