duumviratus
dŭumvĭrātus (also DVOMVIR., Inscr. Momms. 2378), ūs, m. [duumviri],
- the office of a duumvir, duumvirate, Plin. Ep. 4, 22, 1; Dig. 50, 3, 1; Inscr. Orell. 3817 (Momms. 2096; 4059).
duumvirātus, ūs, m. (duumvir), die Würde der Duumvirn, das Duumvirat, Plin. ep. 4, 22, 1 u. ICt.