dysuria
dysūrĭa, ae, f., = δυσουρία,
- retention of urine, dysury, Cael. Aur. Tard. 5, 4, 64 (in Cic. Att. 10, 10, 3, written as Greek).— Hence,
dysūria, ae, f. (δυςουρία), das schwere Harnen, die Harnstrenge, der Harnzwang, Cael. Aur. chron. 5, 4, 64 (griech. b. Cic. ad Att. 10, 10, 3). – DaV. dysūriacus, a, um (*δυςουριακός), an Harnstrenge leidend, dysurisch, Firm. math. 4, 8. p. 95, 52.
disuria, aride urine digestio
dyapiretrum ‥ dissuriam et stranguriam solvit
si appetit mingere ‥ sed non potest nisi per horas certas et cum difficultate ‥, tunc vocatur dissuria
dissuria dicitur involuntaria retencio urine; vel dicitur difficultas mingendi, viz. qui sepe et in multa quantitate mingit
dўsūrĭa, æ, f. (δυσουρία), dysurie : C. Aur. Chron. 5, 4, 64.