dyspnoicus
dyspnŏĭcus, i, m., = δυσπνοϊκός,
- one who labors under difficulty of breathing.— Plur., Plin. 24, 6, 14, § 23; Cael. Aur. Acut. 2, 28, 147.
~us, suspiriosus, qui plus recipit quam remittit
abrotanum ‥ / disnoicis dat opem
dyspnŏĭcus, a, um (δυσπνοϊκός), atteint de dyspnée, qui respire difficilement : Plin. 24, 23.