dyspnoea
dyspnoea, ae, f., = δύσπνοια,
- a difficulty of breathing, Plin. 23, 4, 47, § 92; 26, 7, 19, § 33 (in Cels. 4, 4, written as Greek). —Hence,
dyspnoea, ae, f. (δύςπνοια), das schwere Atmen, die Engbrüstigkeit, rein lat. anhelatio, Plin. 23, 92 (wo Plur.) u.a. – Dav. dyspnoicus (dyspnoeicus), a, um (δυςπνοϊκός), an Engbrüstigkeit leidend, keuchend, Plur. subst., dyspnoici (dyspnoeici), ōrum, m., Plin. 24, 23 (wo dyspnoici). Cael. Aur. acut. 2, 28, 147 (wo dyspnoeici).
asma et dispnia et †orthomia [? l. orthopnia ] hanelitus ‥ difficultates sunt hanelandi
hanc crisim precedunt plurima signa: dolor colli vel cervicis, precordiorum intensio, dispnia ‥
disnia est difficult as anhelitus in trahendo aerem
†dimpnia est difficultas hanelandi sine sonitu
†disma
dyspnœa, æ, f. (δύσπνοια), dyspnée, difficulté de respirer : Plin. 23, 92.