dysphoricus
dysphŏrĭcus, a, um, adj., = δυσφορικός,
- unfortunate, Firm. Math. 8, 12.
dysphoricus, a, um (δυςφορικός), unglücklich, Firm. math. 8, 12 extr. p. 220, 48.
dysphŏrĭcus, a, um (δυσφορικός), malheureux, infortuné : Firm. Math. 8, 12.