edax
edax, greedy, voracious, gluttonous, rapacious
edāx, ācis: voracious; devouring, consuming, 2.758. (edō)
ĕdax, ācis, adj. [1. edo; cf. Sanscr. adakas], voracious, gluttonous.
- I Prop., Plaut. Pers. 3, 3, 16 (420); Ter. Eun. 38; id. Heaut. 38; Cic. Fl. 17, 41; id. Fam. 9, 20, 2 (abl. edaci, as in Ov. M. 15, 354; Val. Fl. 6, 420 et saep.); Hor. S. 2, 2, 92; id. Ep. 2, 1, 173; Ov. Tr. 1, 6, 11: vultur, rapacious, id. Am. 2, 6, 33 et saep.—Sup.: edacissima animalia, Sen. Ep. 60, 2.—
- II Poet. transf., of inanimate and abstr. things, devouring, destroying: ignis, Verg. A. 2, 758; Ov. M. 9, 202; id. F. 4, 785: imber, Hor. C. 3, 30, 3: natura, Ov. M. 15, 354: tempus, id. P. 4, 10, 7; cf. with gen.: tempus rerum, id. M. 15, 234: vetustas, id. ib. 15, 872: curae, gnawing, Hor. C. 2, 11, 18 et saep.
edāx, ācis (edo), I) gefräßig, homo, Ter. u. Cic.: hospes, Cic.: dominus, Hor.: turdus, Hor.: vultur, Ov. – animalia edaciora, Augustin. de mor. Manich. 9. – animalia edacissima, Sen. ep. 60, 3. – Plur. edācēs, subst., die Gefräßigen, die Fresser, Sen. ep. 108, 15. – II) übtr., nagend, verzehrend, vernichtend, imber. Hor.: umor, Cael. Aur.: cibi acres atque edaces, Cael. Aur.: edaces curae, Hor.: mit Genet., tempus edax rerum, Ov. met. 15, 234. – ➳ Abl. edācī, Cic. ep. 9, 20, 2. Val. Flacc. 6, 420.
edax, commedens
valde edax [AS: ] es cum omnia manducas quae tibi apponunturwaxgeorn
edax vel glutto,frettol
ut ‥ / seminecem ‥ virum ‥ / proiceret canibus rabidis exactor edendum, / nocturnisque avibus, corvis et edacibus
dentes tui non erant cibi delicati edaces
vermes edacissimos
quando canes edaces stant ante mensam, nonne opus est virga?
licia ‥, / quae mox ignis edax flammis combussit acerbis
labes edax
edacibus ‥ tormentorum flammis
ignis edax sotii subeat ne culmina tecti
tanti caloris edatior flamma ‥ intestina succenderat
cultelli nitidi mense ponantur edaces
edax ‥ mors
ĕdāx, (12) ācis (edo), vorace, glouton : Cic. Fl. 41 || [fig.] qui dévore, ronge, consume : Virg. En. 2, 758 ; edaces curæ Hor. O. 2, 11, 18, soucis rongeurs ; tempus edax rerum Ov. M. 15, 234, le temps qui dévore tout || -cior Aug. Mor. 2, 9, 16 ; -cissimus Sen. Ep. 60, 2.
➳ abl. edaci Cic. Fam. 9, 20, 2.
- 1. vraatzuchtig, gulzig [animalia; hospes];
- 2. (poët.) (metaf. v. niet-lev.) verterend, vernietigend [curae; imber]; ➤ tempus ~ rerum.
edāx ācis, adj.
- ED-, greedy, voracious, gluttonous, rapacious: hospes: dominus, H.—Devouring, destructive: ignis, V.: imber, H.: curae, gnawing, H.: tempus rerum, O.