effatum
effatum, an utterance, axiom
effātum, i, n., v. effor fin.
effātum (ecfātum), ī, n. (effatus, Partic. v. effor), I) der Ausspruch = die Prophezeiung, fatidicorum et vatum, Cic. de legg. 2, 20 (ecfata): augurum, Weihungsformel, Varro. – II) = ἀξίωμα, der dialektische Ausspruch, Satz, Cic. Acad. 2, 95 u. (neben edictum u. enuntiatum) Sen. ep. 117, 13.
effātum, (16) ī, n. (effari), [logique] proposition [ἀξίωμα] : Cic. Ac. 2, 95 || prédiction : Cic. Leg. 2, 20 || formule pour consacrer un lieu : Varro L. 6, 53.
- 1. uitspraak, profetie;
- 2. (filos.) stelling, bewering.
effātum (ecf-) ī, n
- effatus, an utterance, axiom.