effector
effector, an effecter, producer, cause
effector, ōris, m. [efficio],
- an effecter, producer, author (a Ciceronian word), Cic. Univ. 5 fin.; id. Div. 2, 26; id. de Or. 1, 33, 150 (quoted in Quint. 10, 3, 1; for which, perfector, Cic. de Or. 1, 60 fin.).
effector, ōris, m. (efficio), der Hersteller, Errichter, Urheber, Schöpfer, effector mundi molitorque deus, Cic.: rerum creatarum (v. Gott), Augustin.: tanti operis effector et restitutor deus, Lact.: earum rerum deos facere effectores, diese Dinge für Wirkung einer höhern Macht erklären, Cic. – v. Lebl., stilus optimus et praestantissimus dicendi effector ac magister, Bildner u. Lehrmeister des rednerischen Ausdrucks, Cic. de or. 1, 150: cum timor ipse initium sapientiae sit et effector beatitudinis, Ambr. de off. 1, 1, 1.
Sancte Spiritus ‥, esto solus et suggestor et ~or judiciorum nostrorum
nullus peccatorum conscius aliorum in tantum timendus est quantum ille qui ipsorum malorum ~or est
alii autumant consensum utriusque, quoniam is est conjugii ~or, prevalere sponsioni, quamvis juramento confirmate
tam amica operatione unius virtutis ~ores existunt
tanti ~orem miraculi
effectŏr, ōris, m. (efficio), celui qui fait, ouvrier, auteur, producteur : Cic. Tim. 17 ; Br. 59 ; de Or. 1, 150.
effector ōris, m
- ex + 2 FAC-, an effecter, producer, cause: stilus dicendi.