effeminare

effeminare [CL] , to unman, make effeminate (partly fig.). b (p. ppl., sts. as sb. m.) effeminate, weak. ~at, evirat GlC E 64; ~avit, fylde GlP 393; quod laudi alius duceret illum pro auro velle ~are W. Malm. Mir. Mariae 139; quem, queso, ‥ magis ~avit lascivia? P. Blois Serm. 759c; ~atos a feminis viros debita virilitate femine depredantur Gir. TH I 12; qui transvehit ipsum animus ad omnes victorias a seipso ~atur sed infeminatur, quoniam in femineam transit impotentiam Map NC III 5 f. 42v; aspicio ‥ ~antes blandimentorum mollities Ad. Marsh Ep. 38; c1430 (v. effeminatio); Kymer 19 (v. ereos).  b ~atus, exinanitus GlC E 56; 9‥ ~ati, molles oððe bædlingas WW; W. Malm. GR V 393 (v. curia 3b); s1298 tua inercia et ~ata ignavia me ‥ provocant ad tue juris patrie liberacionem Fordun Cont. XI 34; ~ati sunt qui habent mores femineos ‥ et sunt inepti ad generandum Gad. 37v. 1.