effor
effor, to speak out, say out, utter, tell
Frieze-Dennison Vergil
- I In gen. (an old relig. and poet. word; cf. Cic. de Or. 3, 38, 153; esp. freq. in Verg.): sed tamen effabor, * Lucr. 5, 104: haec effatu' pater, repente recessit, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 48 ed. Vahlen); cf. Verg. G. 4, 450; id. A. 3, 463; 4, 30; 76; 456 et saep.; Hor. Epod. 17, 37; Luc. 8, 347 et saep.: et tacendo forsitan, quae dii immortales vulgari velint, haud minus, quam celanda effando, nefas contrahi, Liv. 5, 15 fin.; Suet. Ner. 49: effatu digna nomina, Plin. 3, 21, 25, § 139 et saep.—Absol., Vulg. Psa. 93, 2; id. Prov. 18, 23.—*
- II In partic.
- 1 As t. t. in the language of augurs, to fix, define, determine a place for a religious purpose: templum, Cic. Att. 13, 42, 3; cf. pass.: templa effari ab auguribus, Varr. L. L. 6, 7, § 53.—
- 2 In dialectics, to state a proposition: quod ita effabimur, Aut vivet cras Hermarchus, aut non vivet, Cic. Ac. 2 (Luc.), 30, 97; cf. in the foll.: effatum.☞ effātus, a, um, in passive signif., pronounced, established, determined, designated: effata dicuntur, quod augures finem auspiciorum caelestum extra urbem agris sunt effati ubi esset; hinc effari templa dicuntur ab auguribus, Varr. L. L. 6, § 53 Müll.; cf. Libri Augur. ap. Gell. 13, 14; Serv. Verg. A. 6, 197; Fest. S. V. MINORA TEMPLA, p. 157, 28 Müll.; Cic. Leg. 2, 8 fin.; Liv. 10, 37 fin.: FATIDICORVM ET VATVM EFFATA INCOGNITA, announcements, predictions, Cic. Leg. 2, 8, 20; cf. Liv. 1, 24.—
- B In partic.: effātum, i, n., a dialectical proposition, an axiom, Cic. Ac. 2 (Luc.), 29 fin. (a transl. of the Gr. ἀξίωμα), Sen. Ep. 117.
- 1. uitspreken, zeggen;
- 2. wijden [templum]; — ihb. p.p. effātus, a, um gewijd aan, bestemd voor; ➤ locus templo effatus.
- ex + for, to speak out, say out, utter, tell: effatur talia supplex, V.: O virgo, effare, V.: Incipit effari, V.: Haec effatus pater, Enn. ap. C.: Sic effata, V.: celanda effando, L.— Pass: Non potest ecfari quantum, etc., C.poët.: verba longo effata carmine, expressed, L.—Of augurs, to define, set apart, consecrate: ad templum effandum: locus templo effatus fuerat, L.—In argument, to state a proposition: quod ita effabimur, formulate.
-
…luco ; tuque invade viam, vaginaque eripe ferrum nunc animis opus, Aenea, nunc pectore firmo. Tantum effata, furens antro se immisit aperto ; ille ducem haud timidis vadentem passibus aequat. Di, quibus imperium est…
Vergil, Aeneid
-
…ubi pinguem dives opacat ramus humum. Tuque, O, dubiis ne defice rebus, diva parens. Sic effatus vestigia pressit, observans quae signa ferant, quo tendere pergant. Pascentes illae tantum prodire volando, quantum acie…
Vergil, Aeneid
-
…; exagitatus ;, furore instinctus, scelere praeceps, neque institutas caerimonias persequi neque verbum ullum sollemne potuit effari quae cum ita sint, pontifices, revocate iam animos vestros ab hac subtili nostra disputatione ad universam rem publicam…
Cicero, de Domo sua
-
…antiquis res stat Romana virisque, quem quidem ille versum vel brevitate vel veritate tamquam ex oraculo mihi quodam esse effatus videtur. Nam neque viri, nisi ita morata civitas fuisset, neque mores, nisi hi viri praefuissent ,…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…cum ab Epicuro, qui totam dialecticam et contemnit et inridet, non inpetrent ut verum esse concedat quod ita effabimur aut vivet cras Hermarchus aut non vivet, cum dialectici sic statuant, omne quod ita disiunctum sit quasi aut…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…possunt nec eorum ullum iudicium invenitur, ut respondere possitis verane an falsa sint, ubi est illa definitio, effatum esse id quod aut verum aut falsum sit Rebus sumptis adiungam ex iis sequendas esse alias inprobandas quae sint in…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…Neque enim illud fugerim dicere, ut Caelius qua tempestate Poenus in Italiam venit, nec prolem aut subolem aut effari aut nuncupare aut, ut tu soles, Catule, non rebar aut opinabar ; aut alia multa, quibus…
Cicero, de Oratore
-
…Ianuarias ; aderis igitur. scripseram iam ecce tibi orat Lepidus ut veniam. opinor augures velle habere ad templum effandum. Eatur ; μὴ σκόρδου. videbimus te igitur. Scr. in Tusculano prid. Id. Quint .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. secl. Pluygers vestrum ks dissup. P dissip. Bk ed. R. feritate HGk ecferitate P effer. B rell. res communem utilitatem continentes Lamb. post nominatae sunt suppl. instituerunt Madv. ut moenibus…
Cicero, pro Sestio