effossio
effossĭo, ōnis, f. [effodio],
- a digging out; in the plur.: laboriosae, Cod. Just. 11, 6, 3.
effossio, ōnis, f. (effodio), a) die Ausgrabung, Plur., Cod. Theod. 10, 19, 10. – übtr., die Zerstörung, Augustin. c. duas epp. Pelag. 4, 6, 15. – b) insbes., die Ausstechung, luminum, Iul. bei Augustin. op. imperf. c. Iulian. 3, 119.
cum ‥ cimiteria ‥ porcis ‥ et aliis animalibus ‥ conculcentur et sanctorum quoque corpora ‥ execrabili ~one fedentur
morte filii et ~one Hectoris
sanguis recens ex ~one [sc. Edgari tumulo ] visus est distillare
prophete paries, in quo post ~onem pessime scelerum ‥ apparuerant abominaciones
Deo gratias quia ‥ non tyrannorum violentia ‥, non incensione ignis, non ~one manus, a veritatis annunciatione desistis(
quidam ‥ publica manu addicente oculorum ~one punitus est
effossĭō, ōnis, f. (effodio), fouille : Cod. Th. 10, 19, 10 || luminum Aug. Imp. Jul. 3, 119, action de crever les yeux.
effossio , onis. f. et, v. effossus
See an image
See an image
cymiterium.