eiulatio
eiulatio, a wailing, lamenting
ējŭlātĭo, ōnis, f. [eiulo],
- a wailing, lamenting, * Plaut. Capt. 2, 1, 7 (201); * Cic. Leg. 2, 23 fin.
ēiulātio, ōnis, f. (eiulo), das laute Aufheulen, laute Wehklagen, lugubris, Cic.: illa non virilis, Cic.: eiulatione non opus est, Plaut. – Plur., lamentationes et eiulationes amove (halte fern), Sen. ad Helv. 3, 2.
ejulatio, onis. f. et, v. eiulo
See an image
See an image
ēiulātiō ōnis, f
- eiulo, a wailing, lamenting: lugubris: non virilis, H.