About

Menu

eiuratio

ējūrātĭo (ējĕrātio, Tert. Spect. 4; cf. ejuro), ōnis, f. [eiuro, II.], an abjuring, i.e. a resigning, abdication, laying down of an office (post-Aug.).
  • I Prop.: ignominiosa consulum, Val. Max. 2, 7, 7 fin.—
  • II Transf., a resigning: bonae spei, Sen. Vit. Beat. 26, 5.

Saved

Recent