eiuro
ē-jūro (mostly post-Aug., Cic. Fam., v. infra, and ējĕro, like pejero, class., Scip. ap. Cic. de Or. 2, 70, 285 twice; Cic. Phil. 12, 7, 18; id. Verr. 2, 3, 60, § 137; Tert. Spect. 24; id. Idol. 18), āvi, ātum, 1, v. a., to refuse or reject by oath, to abjure, a t. t. of jurid., polit., and mercant. lang.
- I In jurid. lang.: forum or judicem iniquum sibi, to reject, refuse on oath a court or a judge, as unjust, Scip. l. l.; Cic.Verr. l. l.; id. Phil. 12, 7, 18 Manut. and Wernsd.—
- II In polit. law lang.: magistratum, imperium, etc., to lay down, resign, abdicate an office, at the same time swearing to have administered it according to law: jurando abdicare, Tac. H. 3, 37; 68; 4, 39; id. A. 12, 4; Plin. Ep. 1, 23, 3; and absol., Tac. A. 13, 14.—
- 2 Transf. beyond the polit. sphere (like abdicare), to abandon, forswear, disown any thing: militiam, to swear one's self unfit for service, cf. III. infra; Plaut. Fragm. ap. Paul. ex Fest. p. 77, 17 Müll.: patriam, Tac. H. 4, 28; cf.: patriae nomen, Just. 12, 4, 1; Asin. Pollio ap. Sen. Suas. 7: liberos, Sen. Cons. ad Marc. 19; cf. patrem (with aversari), id. Ben. 6, 4.—Poet.: fidem domitoremque inimicum (leo), Stat. Ach. 2, 188.—
- III In mercant. lang.: bonam copiam (as the opp. of jurare bonam copiam), to declare on oath that one has not wherewithal to pay his debts, to swear that one is insolvent, Cic. Fam. 9, 16, 7 Manut.
ē-iūro u. (mit verkürzter Stammsilbe) ē-iero, āvī, ātum, āre, abschwören, griech. ἐξόμνυμαι, I) als gerichtl. u. publiz. t. t., etw. abschwören, sich eidlich von etwas lossagen, bonam copiam, sein Vermögen abschwören, sich eidlich für zahlungsunfähig erklären, Cic. ep. 9, 16, 7: militiam, eidlich seine Unfähigkeit zum Kriegsdienst erklären, Plaut. b. Paul. ex Fest. 77, 17. – forum sibi iniquum, provinciam sibi iniquam, eidlich erklären, daß man sich einem Forum, einer Provinz (als seinem Richter) als parteiisch gegen sich nicht unterwerfen könne, ein Forum usw. eidlich u. feierlich als seinen Richter ablehnen, Cic.: ebenso alqm (iudicem) iniquum, Cic. – imperium, magistratum (consulatum etc.), ein Amt unter Ablegung des Eides, daß man es nach den Gesetzen verwaltet habe, niederlegen, Tac., Plin. ep. u. Fronto: absol. = den Rechenschaftseid ablegen, Tac. ann. 13, 14; hist. 4, 39. – II) übtr., sich von etw. od. jmd. feierlich-, förmlich lossagen, einer Sache förmlich entsagen, jmd. od. etw. gänzlich verleugnen, gar nicht anerkennen, patriam, Tac.: nomen patriae, Iustin.: naturam hominis (v. Zorn), Sen.: patrem, liberos, Sen.: patrem et matrem et omnem proximum, Tert.: virum (Ehemann), der Ehe entsagen (v. einer Priesterin), Hieron. epist. 123, 8: quare abdicandus et eiurandus non est tuus sanguis, Ps. Quint. decl. 3, 18. – ➳ Die Form eiero scheint der ältern u. klass. Zeit anzugehören (dah. bei Cic. de or. 2, 285 [in den Worten des Scipio]; Verr. 3, 137; Phil. 12, 18 in den besten Hdschrn.), die Form eiuro der nachaug. Zeit (vgl. deiero /).
See: ejurare
- 1. afzweren [bonam copiam zich onder ede voor insolvent verklaren, zich bankroet verklaren];
- 2. afwijzen, weigeren, verwerpen [iudicem wraken];
- 3. (postklass.) (een ambt) neerleggen [consulatum; imperium];
- 4. (postklass.) zich van iets losmaken, verloochenen (m. acc.) [nomen patriae].
ejuro, as, are.
誓脫罪。却。誓辭。 — judicem 辭該案。— forum iniquum 訴非應之案。— magistratum 辭任。— bonam copiam 誓不能還帳。 — liberos 誓非己兒女。
Suggest a Translation
See an image
誓脫罪。却。誓辭。 — judicem 辭該案。— forum iniquum 訴非應之案。— magistratum 辭任。— bonam copiam 誓不能還帳。 — liberos 誓非己兒女。
Suggest a Translation
See an image
ēiūrō see ēierō.