About Report a problem

Menu

elimare

1 elimare [CL] , to polish (by filing); b (fig.). c (p. ppl., of speech or style) polished. d to produce by striking. ~at, gesuirbet GlC E 144; ~at, i. mundat, †expulit, ‥ †excludit [? l. expolit, ‥ excudit], †forsweorfed[MS:forsweorfeð]‥, ornat GlH E 183; ~are, purgare, eruderare Osb. Glouc. Deriv. 195.  b qui itinerarium Petri ‥ luce clarius ~avit Aldh. VirgP 25; 9‥ ~avit, gerihte WW; Adel. QN 25 (v. elementariter); elimasse laborat / pressius Euclidis numeros Hanv. III 151 p. 280 (cf. ib. 156: nunc ad miracula limam / rethorice flectit reserans); malus socius in conversatione communi ‥ quos persequitur ~at et purgat Bald. Cant. Tract. 5. 447B; se ‥ a vitiorum tinea purgant et ~ant Gir. TH I 18; Id. EH II 29 (v. conscientia 3a); trux natura, quod tunc non potuit, / nunc elimat, nunc telum acuit J. Howd. Ph. 429; ut primos arcium fundatores omnem ruditatem ~asse dicamus R. Bury Phil. 10. 158.  c in rebus forensibus acer et ~atus W. Malm. GP I 72 p. 137; sermonis ‥ minus ~ati rusticitatem V. Har. prol. f. 1b.  d si ictus major fuerit, lapis enititur; si maximus, ignis ~atur Adel. QN 66.
2 elimare v. eliminare(2)

Saved

Recent