1 elimare
[CL]
, to polish (by filing); b (fig.). c (p. ppl., of speech or style) polished. d to produce by striking.
~at, gesuirbet
[GlC E 144]; ~at, i. mundat, †expulit, ‥ †excludit [? l. expolit, ‥ excudit], †forsweorfed[MS:forsweorfeð]‥, ornat
[GlH E 183]; ~are, purgare, eruderare
[Osb. Glouc. Deriv. 195]. b qui itinerarium Petri ‥ luce clarius ~avit
[Aldh. VirgP 25]; 9‥ ~avit, gerihte
[WW]; [Adel. QN 25 (v. elementariter)]; elimasse laborat / pressius Euclidis numeros
[Hanv. III 151 p. 280] (cf. [ib. 156]: nunc ad miracula limam / rethorice flectit reserans
); malus socius in conversatione communi ‥ quos persequitur ~at et purgat
[Bald. Cant. Tract. 5. 447B]; se ‥ a vitiorum tinea purgant et ~ant
[Gir. TH I 18]; [Id. EH II 29 (v. conscientia 3a)]; trux natura, quod tunc non potuit, / nunc elimat, nunc telum acuit
[J. Howd. Ph. 429]; ut primos arcium fundatores omnem ruditatem ~asse dicamus
[R. Bury Phil. 10. 158]. c in rebus forensibus acer et ~atus
[W. Malm. GP I 72 p. 137]; sermonis ‥ minus ~ati rusticitatem
[V. Har. prol. f. 1b]. d si ictus major fuerit, lapis enititur; si maximus, ignis ~atur
[Adel. QN 66].
2 elimare
v. eliminare(2)