elugeo
elugeo, to have done mourning
ē-lūgĕo, xi, 2, v. a.,
- to mourn for any one, to be in mourning for (rare): virum (mulier), Dig. 3, 2, 10; ib. 11: patriam, Cic. Fam. 9, 20 fin.—With cognate acc.: luctum, Gell. 7, 5, 4.—Absol.: quid, cum eluxerunt, sumunt? have completed their time of mourning, Liv. 34, 7, 10.
ē-lūgeo, lūxī, ēre, I) intr. austrauern, die gehörige Zeit trauern, Liv. 34, 7, 10. – II) tr. um jmd. od. etw. austrauern, jmd. od. etw. die gehörige Zeit betrauern, patriam, unicum filium, beide in Cic. ep. 9, 20, 3: virum, Ulp. dig. 3, 2, 11. fr. 1: eum luctum (Trauerfall) Gell. 6 (7), 5, 4.
See: elugere
ēlūgĕō, xī, ēre, ¶ 1 tr., être en deuil de, pleurer : patriam Cic. Fam. 9, 20, 3, porter le deuil de la patrie ¶ 2 intr., porter le deuil le temps convenable, quitter le deuil : cum eluxerunt Liv. 34, 7, 10, leur deuil fini.
ē-lūgeō ūxī, —, ēre,
- to have done mourning: quid, cum eluxerunt, sumunt?L.—To mourn for, be in mourning for: patriam.