emissicius
ēmissīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [emitto],
- sent out, put forth; transf.: oculi, i.e. prying about, spying, Plaut. Aul. 1, 1, 2 (41): ocelli, Tert. Pall. 3.
ēmissīcius, a, um, (emitto), zu den Ausgeschickten gehörig, oculi, Späheraugen, -blicke, Plaut. aul. 41. Anthol. Lat. 1454, 2 M.: u. so ocelli, Tert. de pall. 3.
~ius, qui sepe emittitur
ēmissīcĭus, (16) a, um (emissus), quʼon envoie à la découverte : emissicii oculi Pl. Aul. 41, regards qui furètent, qui espionnent.