emiror
emiror, to gaze at in wonder, stand aghast at
ē-mīror, āri,
- v. dep. a. (qs. ex intimo animo demiror), to wonder greatly at (very rare): aequora, Hor. C. 1, 5, 8 Orell. N. cr.; so Ap. Met. 4, p. 274 (not found) Oud. N. cr. (al. miratus); Placid. p. 251 Munck.
ē-mīror, ātus sum, ārī, sich wundern über etw., sein Wunder an etw. sehen, etw. mit Befremden wahrnehmen, aequora, Hor. carm. 1, 5, 8: casus mortalium, Lact. Placid. argum. Ovid. met. lib. 8. fab. 10. p. 251 M.
ēmīror, (16) ārī, tr., être étonné, stupéfait de : Hor. O. 1, 5, 8.
ē-mīror —, ārī, dep.,
- to gaze at in wonder, stand aghast at: aequora, H.