emulceo

ē-mulceo, ēre, gänzlich mildern, Ambros. in psalm. 118. serm. 7. – Partiz. ēmulcēns = oblectans, Gloss. IV, 62, 22 u. 43; V, 453, 22 u. 498, 37.

ēmulcĕō, ēre, tr., adoucir : Ambr. Psalm. 118, serm. 7.