emunctorium
ēmunctōrĭum, ii, n. [emungo],
- a pair of snuffers, Vulg. Exod. 25, 38; 37, 23.
ēmūnctōrium, iī, n. (emungo), die Lichtputze, Lichtschere, Vulg. exod. 25, 38 u.a.
nec prius se dignatur ~io tergere quam subjectum librum madefecerit turpi rore
mulieres habent proprium ~ium per quod mundificant a superfluitatibus matricem per quam mundantur menstrua
~ia,candeltuist
~ium,candelsnytels
~ia, forcipes quibus lucinia emungebantur, ut melius lucerent
fiant et ~ia quoniam lichini nostre mortalitatis semper habent aliqua emungenda correctione
fuit ‥ tribulationum immensitas tanquam ~ium hujus lucerne
a candyl schers , ~ium;‥a snytynge yren’ , ~ium
[nasi est ] tertium juvamentum ut sit unum ~ium superfluitatum cerebri
in cerebro frigiditate aliqua compresso ‥ humiditas in eo retenta exprimitur, dilabitur, et per diversa cerebri ~ia dispertitur
cum urina ‥ intret vesicum ‥ inter duos panniculos profluens per duo colla vel ~ia
apostemate ~iorum nobilium membrorum, sicut inguinum epatis, titillicorum vel assellarum cordis, radicum aurium cerebri
inguines sunt partes ‥ ubi ‥ nascuntur bubones inferiores que sunt ~ia epatis sicut subasselle cordis
solutum ‥ lathamo ‥ ad reparandum ~ium in quadrato xviiij d.
pro duobus ~iis ferreis, que vernacula linguagrattis appellantur, ad propulsanda ossa ceteraque hujusmodi, que si in cannalem ‥ intrarent, impedirent aque inpetum