emuto
ē-mūto, no perf., ātum, 1, v. a.,
- to change, alter (perh. only in the foll. passages; cf.: muto, immuto, commuto), Manil. 5, 149: emutatis in perversum dicendi figuras, Quint. 8, 2, 19.
ē-mūto, (āvī), ātum, āre, umändern, appositis caput capillis, Manil. 6, 149: emutatis in perversum dicendi figuris, Quint. 8, 2, 19.
ēmūtō, ātum, āre, tr., changer entièrement : Quint. 8, 2, 19.