emussitatus
emussitātus, a, um (ad amussim), genau abgemessen, tadellos, indoles, Plaut. mil. 632 Schoell; vgl. Paul. ex Fest. 76, 8. Placid. gloss. V, 21, 26. Löwe Prodr. p. 284.
ēmussĭtātus, a, um (amussis), tiré au cordeau : P. Fest. 76, 8.
Fest. Adde
Plaut. Mil. 3. 1. 38., ut quidem legit
Non. 1. 28.
et 6.48. et alii. Reponunt plerique omnes
Amussitatus. Est enim ab
amussis.