ensifer
ensĭfer, fĕra, fĕrum, adj. [ensis-fero],
- sword-bearing: Orion (like the Gr. ξιφήρης), Luc. 1, 665: Celeneus, Val. Fl. 3, 406: catervae, Stat. Th. 4, 321.
ēnsifer, fera, ferum (ensis u. fero) =ξιφηφόρος (Gloss.), schwerttragend, Orion, Ov. fast. 4, 388 R. (Merkel ensiger). Lucan. 1, 665: Celeneus, Val. Flacc. 3, 406: catervae, Stat. Theb. 4, 321. Vgl. Anecd. Helv. 164, 15.
~eri, ense[m ] ferentes
ensifer illi Dei cherubim aditu patefacto / Christicolas intrare modo sinit ense retracto
Robertus ‥ Guillelmus ab ense / longo nomen habens enituere probi. / ensiferum circa Guillelmum sanguis inundat
ensiferum videt Oriona severum
Orion ~er dicitur, quia succinctus erat ense
ensifer Orion rutilantibus emicat astris
officiales sunt vij, quorum nomina sunt ista: iij cancellarii, ‥ Palatinus dapifer, dux Saxonie ~er, rex Boemie pincerna
dux portitor ensis
ēnsĭfĕr (16) (-ger), ĕra, ĕrum (ensis, fero, gero), qui porte une épée : Luc. 1, 665 ; Ov. F. 4, 388.
ensifer , era, erum. adj. (fero.) et, v. ensiger
See an image
See an image