eradico
eradico, to root out, extirpate, annihilate
ē-rādīco (exr-), āvi, ātum, 1 (archaic inf. eradicarier, Plaut. Aul. 2, 4, 21 (300)), v. a., to pluck up by the roots, to root out, eradicate (an ante-class. word).
- I Lit.: ex terra enata, Varr. R. R. 1, 27, 2: plantationem, Vulg. Matt. 15, 13; 13, 29 al.—
- B Transf.: aliquem, to root out, utterly destroy, Plaut. Pers. 5, 2, 38 (814); id. Truc. 3, 1, 15 (659); id. Merc. 4, 4, 35 (775); id. Bacch. 5, 1, 6 (1092); Ter. And. 761; id. Heaut. 589; Vulg. Jer. 18, 7.—*
- II Trop.: pugnis memorandis suis hominum aures, i. e. to wear out, pester with talking, Plaut. Ep. 3, 3, 53 (434).
ērādīco, āvī, ātum, āre (ex u. radix), mit der Wurzel herausreißen, I) eig.: ex terra enata, Varro r. r. 1, 17, 2. – scherzh. übtr., pugnis memorandis suis hominum aures, die Ohren zerreißen, Plaut. Epid. 446 sq. – II) übtr., von der Erde tilgen, völlig vertilgen, mit Stumpf u. Stiel ausrotten (in Verwünschungen), si defraudassis, dic ut in quaestu tuo Venus eradicet caput atque aetatem tuam, Plaut.: di te eradicent, qui me hinc extrudis, Ter.: di illum eradicarunt, te servarunt, Lampr. – ➳ Parag. Infin. eradicarier, Plaut. aul. 300.
ērādīcō (14) (arch. exr- ), āvī, ātum, āre (e, radix), tr., déraciner : Varro R. 1, 27, 2 || [fig.] détruire, exterminer, anéantir : Pl. Pers. 819 ; Truc. 660.
➳ inf. pass. eradicarier Pl. Aul. 300.
- 1. met wortel en al uitrukken, uittrekken, verscheuren;
- 2. (metaf.) uitroeien, verdelgen.
ērādīcō —, —, āre
- ex + radix, to root out, extirpate, annihilate: te, T.