errabundus
errabundus, wandering about, vagrant, at random
errābundus, a, um, adj. [erro],
- wandering to and fro, wandering about (rare; not in Cic. or Caes.): odor, floating about, Lucr. 4, 692: nunc errabundi domos suos pervagarentur, Liv. 1, 29; cf. Suet. Caes. 31: naves (with dispersae), Auct. B. Afr. 2, 4: naves vagabantur, ib. 21, 3: trieris, ib. 44, 2: agmen, Curt. 8, 4, 6.—Poet. transf.: vestigia bovis, Verg. E. 6, 58.
errābundus, a, um (1. erro), umherirrend, hin und her irrend, v. Pers., Liv. u.a.: agmen, Curt.: navis trieris, Auct. b. Afr.: vestigia, Catull.: bovis vestigia, Verg.: cursus, Lact.: uti particulae errabundae, wie zerstreute Bruchstücke, Vitr.: errabundus enim tarde venit (odor), Lucr.
errabunda vocans caelorum sidera sontes
a recto religionis tramite ~is anfractibus exorbitans
non est ovibus ‥ major damnatio quam pastor ~us
quid agam nescio, ~us suspiro, et quem rei finem imponere debeam ignoro
hodie omnes pastores ecclesie domum Dei reedificant, dum oves ~as ad gregem reportant
nocte tota circumeundo ‥ ~us excubare solebat
ne presbiteri ‥ ~i sint de nocte per villas
errābundus, (13) a, um (erro), errant : Lucr. 4, 692 ; Liv. 1, 29, 3 ; Suet. Cæs. 31 ; Virg. B. 6, 58.
errābundus
adj.
- 1 erro, wandering about, vagrant, at random: errabundi domos pervagarentur, L.: vestigia bovis, V.: agmen, Cu.