errator
errator, a wanderer
errātor, ōris, m. [erro],
- a wanderer, Fest. p. 344, 34.—Transf., of the river Maeander: terris totiens crrator in isdem, Ov. H. 9, 55.
errātor, ōris, m. (1. erro), der Umherirrer, Fest. 344 (a), 34: übtr., v. Fluß Mäander, Ov. her. 9, 55.
errātŏr, ōris, m. (erro), qui erre, vagabond : Ov. H. 9, 55.
debitor, reus, obligatus. Sed legendum
Ærator.
errātor ōris, m
- erro, a wanderer(of the Meander), O.