errantia
errantia, ae, f. [erro],
- a wandering: animi, Att. ap. Non. 204, 13 (Rib. Fragm. Trag. p. 196).
errantia, ae, f. (1. erro), das Irren, der Wahn, animi, Acc. tr. 469.
errantia, æ, f. (erro), action de sʼégarer : Acc. Tr. 469.
Acciusapud
Non. 3. 86. Neque ego
Errantiaanimi prave morigerabor.