examinatorius
exāmĭnātōrĭus, a, um, adj. [examino],
- belonging to an examination: martyria fidei, Tert. adv. Gnost. 7.
exāminātōrius, a, um (examino), eine Untersuchung betreffend, Tert. adv. gnost. 7.
sic ergo debet credi ecclesie, de quanto caput ecclesie influit in doctorem, cujus speculum ~ium est Scriptura sacra, si in ipsa sit concors sentencia
sermones ~ii nominati qui per baccallarios ‥ faciendi sunt antequam magistrentur
quod quilibet frater de ordine mendicancium taliter incepturus ultra sermonem ~ium predicet duos sermones ad clerum in ecclesia S. Marie [Oxon. ] inter lecturam sentenciarum et suam incepcionem
supplicat pater R. E‥. quatinus viij argumenta, viij responsiones, introitus biblie, lectura libri sentenciarum, sermo ~ius, sermo ad quem tenetur ex novo statuto sufficiant sibi ad effectum quod possit admitti ad incipiendum in sacra theologia
quod predicet sermonem suum ~ium ante gradum
sicut in primis ~ium cudens instruxit judicem, sic clientem suum Aristotiles in his ad docentis provehit auctoritatem
exāmĭnātōrius, a, um, qui sert à éprouver : Tert. Scorp. 7.
Utique per tormenta ignium et suppliciorum, per martyria fidei Examinatoria.