examussim
ex-ămussim, adv. [amussis, by the rule, i. e.],
- exactly, precisely, perfectly (= ad amussim, Varr. R. R. 2, 1, 26; Gell. 1, 4, 1; 20, 1, 34); cf. Sisenn. ap. Charis. p. 178; Non. 9, 6 sq.; p. 80, 19 Müll. (ante- and post-class.): aedes Factae probe, examussim, Plaut. Most. 1, 2, 19 (102): rem examussim disputare, id. Men. prol. 50; Ap. Met. 2, 30, 22; nae ista edepol ... examussim est optuma, Plaut. Am. 2, 2, 213 (845); Ap. Met. 4, 18, 11; id. ib. 11, 27, 24; cf. Hand, Turs. II. p. 664.
examussim (ex u. amussim), nach dem Richtscheite, übtr., nach der Schnur = genau, vollkommen, aufs pünktlichste, Plaut. Amph. 843 u. most. 102. Auct. prol. Plaut. Men. 50. Apul. met. 2, 30; 4, 18 u. 11, 27. Vgl. Placid. gloss. V, 18, 20 u. V, 19, 6 u. Funk in Wölfflins Archiv 7, 499.
ut id ‥ per ordinem ‥ examusim enucleare studeas
thesaurum virginitatis examusim inquirentes
examusim,geornlice , absolute, certe, vel exquisite
libet loci nostri prima rudimenta ~im ‥ explanare
subtilitates, quas assequi nequeunt, ~im [gl.: i. e. certissime; amussis enim est perpendiculum ] comprehendere volunt
quod ideo factum ~im audeo confiteri
exămussim (16) (ex, amussis), c. adamussim : Pl. Amph. 843 ; Most. 102 ; Apul. M. 2, 30.