exaporior
ex-ăpŏrĭor, āri, v. dep.,
- to be in utter perplexity: nec aporiati exaporiantur, Ruf. Aquil. Orig. in Cant. p. 305.
exăpŏrĭor, ārī (ex, ἀπορία), être dans lʼembarras : Rufin. Aqu. Orig. Cant. p. 305.