About Report a problem

Menu

exauctorare

exauctorare [CL], ~izare 1 (mil.) to discharge, dismiss (dishonourably). ~avit, geheende GlC E 399; miles ignominiose ~atur quando amor Dei et timor ‥ ab eo ‥ elabuntur R. Niger Mil. I 34; ille dux Austrie quem rex Anglie apud Accaronem ~averat Devizes 42v; vagos milites et ~atos Boece 73. 2 (eccl.) to degrade, depose. archiepiscopus judicio ecclesie fecit eum ~ari et ‥ cauteriari W. Fitzst. Thom. 34; archipresul ‥ consultus premandavit ut omni privatus beneficio ecclesiastico ~aretur, et in monasterio ‥ recluderetur H. Bos. Thom. III 22; 1222 in degradatione sacerdotis ‥ hiis verbis usus est: ‘~amus te’ Conc. Syn. 105; s1164 rex Henricus ‥ decrevit quemlibet clericum, in publico flagitio deprehensum primo ~izari M. Par. Min. III 196 (cf. Diceto YH 313: ut ‥ episcopus ~aret); ~izamus, exuimus, et degradamus te N. ab ordine sacerdotali Pont. Sal. II 332n. 3 to deprive of authority. b (by conf.) to invest with authority. ~are, extra auctoritatem ponere Osb. Glouc. Deriv. 202; 1280 advocatorum officium ‥ multum ~atur ab illis, qui in ipso infideliter se exercent per quos justitia deperit Conc. Syn. 773.  b ~atus, auctoritate plenus Osb. Glouc. Deriv. 193.

Saved

Recent