exaudibilis
exaudībĭlis, e, adj. [exaudio],
- that may be heard or listened to, Aug. Sol. 1, 1.—
- II Giving ear to requests, listening, Schol. Juv. 13, 248.
exaudībilis, e (exaudio), a) passiv, v. dem, dessen Bitten erhört werden, erhörlich, Augustin. serm. 351, 4 u. soliloqu. 1, 1. – b) aktiv, v. dem, der die Bitten erhört, erhörend, Schol. Iuven. 13, 248.
pie ~is Jesu Christe, exaudi me ‥ peccatorem
qua in re perpendi potest quam sit ~is pie petitioni qui servorum suorum tam benigne affuit supplicationi
precibus ejus quae ipsi divinae majestati ~es et carae noscuntur
una ‥ voce confitentes ‥ preces Swithuni ~es
domum Domini decet sanctitudo que orationes orantium in ea fortificat et facit ~es
exaudībĭlis, e (exaudio), digne dʼêtre exaucé : Aug. Serm. 351, 4 || qui exauce : Schol. Juv. 13, 248.
Ecce B. Martine, quod grate obtuli, exacte requiris ; vere, ut decet, Exaudibilis es in voto, sed carus in negotio.Quod jam pridem a Clodoveo rege dictum fuerat ex Chron. filii Petri Bechinni ad ann. 693 :
Clodoveus inde rediens Turonis venit, et multa B. Martino obtulit, equum etiam suum, quem ante pugnam dederat ; datis centum solidis nullatenus movit, sed datis aliis centum solidis, statim solutus est. Tunc rex ait : Vere B. Martinus bonus est in auxilio, sed carus in negotio.