exauditor
exaudītor, ōris, m. [exaudio, II. B],
- one who hearkens to, grants, Vulg. Sirach, 35, 19.
exaudītor, ōris, m. (exaudio), der Erhörer, Vulg. Sirach 35, 19. Ven. Fort. vit. S. Mart. 4, 594.
omnium te invocantium ‥ exauditor
praesto est ubique pius sanctarum ~or orationum
gaude ‥ anima mea. ipse quem tu ‥ desiderabas ~orem ipse tibi parat intercessorem
Deus autem ~or orationis pauperum votum regis ‥ non despexit
omnium mestorum ~or vos ‥ conservat
prope est [Dominus ] ‥ se invocantibus, sed est propior sanctis intervenientibus; quia quo boni praesto sunt interventores, dulciores subsequuntur ~ores
exaudītŏr, ōris, m. (exaudio), celui qui écoute, qui exauce : Vulg. Eccl. 35, 19.