exauditio
exaudītĭo, ōnis, f. [exaudio, II. B.],
- a hearkening to, granting: oratio exauditione dei dignior, Aug. Civ. D. 21, 24; Vulg. 2 Chron. 33, 19.
exaudītio, ōnis, f. (exaudio), die Erhörung, Vulg. 2. chron. 33, 19. Augustin. tract. in I. Ioann. 6. § 7. Augustin. locut. 2. de exod. 13: eorum efficacior est ratio et exauditione dei dignior, werter, von Gott erhört zu werden, Augustin. de civ. dei 21, 24, 1.
preces ‥ Dominus ~one suscipere dignatus est
~onem petitionis dilecti filii
ita tua ~o transcendat affectum meae supplicationis
~one dignior est supplicacionis materia quam persona ‥ supplicantis
clerico nostro ~onis aures benivolens prebeatis(
eisdem in his que digne postulant ad ~onis gratiam nos faciles exhibemus(
preces nostras ‥ dignetur excellentia vestra in sinum ~onis admittere(
preces hujusmodi ad ~onis effectum ‥ nullatenus admittentes
ut infra sacrarium vestre ~onis admittere dignemini mee excusacionis preces
exaudītĭō, ōnis, f. (exaudio), action dʼexaucer : Aug. Civ. 21, 24.
Si piis petitionibus summo regi Christo in cœnoblis militantium nostræ Exauditionis aurem declinaverimus, etc.Ubi aliæ ejusd. reg. Chartæ habent,
Clementiæ.