expresse
expressē, adv.,
- with pressure; trop., expressly, etc.; v. exprimo, P. a. fin.
expressē, Adv. m. Compar. (expressus), I) ausgedrückt, kräftig, 1) im allg.: expressius fricare, Scrib. Larg. 198. – 2) insbes., v. der Aussprache, kräftig hervorgestoßen, deutlich, artikuliert, ut ea (R littera) a nullo expressius referretur, Val. Max. 8, 7. ext. 1. – II) übtr., ausdrucksvoll, bezeichnend, treffend, schlagend, expr. conscripta exempla, Cornif. rhet.: expr. dicere, Plin. ep.: expressius hoc versu significare, Col. – od. ausdrücklich, bestimmt, deutlich, Chalcid. Tim. 18 extr.: expressius continere, Cod. Iust. 1, 14, 3: ut expressius dicam od. dicatur, Augustin. in psalm. 49, 9 u. ep. 7, 3.
Titus iste interpres apostoli erat, et horum lingua ~ius loquebatur quam apostolus
aerem ‥ qui in ore meo est ~e intus ducendo
[vacca ] pedes ~e cum pilositate et colore cervinos habens
tanto veriora quanto magis rebus quarum sunt verba similia sunt et eas ~ius signant
non per antifrasim, set ~e
hoc tamen non ~e dicit Aristoteles
ut de suis bladis ‥ in autumpno jam instanti ~e non deciment, sed ‥ decimas ipsas a novem partibus non separatas nec ~e distinctas penes se ‥ retineant
nisi illud ~e [ME: ] in confessione dixisset quod in puericia feceratutterliche
verba Innocentii III que contra predicta videntur ~issime militare
dixit exspresse, fatebatur, et recognovit
expressē (16) (expressus), en pressant : expressius Scrib. Comp. 198, en pressant plus fortement || [fig.] clairement, distinctement : Val. Max. 8, 7, 1 || dʼune manière expressive, significative, frappante : Her. 4, 10 ; Col. Rust. 11, 1, 29.