exprobratio
exprobratio, a reproaching, upbraiding
exprō̆brātĭo, ōnis, f. [exprobro],
- a reproaching, upbraiding, reproach (syn. opprobrium; not in Cic.; cf.: probrum, opprobrium, crimen; vituperatio, reprehensio, maledictum): cuiquam veteris fortunae, Liv. 23, 35, 7: istaec commemoratio quasi exprobratio est immemoris beneficii, Ter. And. 44: crudelitatis, Just. 1, 8: levitatis puerilis, id. 38, 9: in exprobratione esse, Plin. 19, 4, 19, § 57.
exprobrātio, ōnis, f. (exprobro), das Vorwerfen, vitiorum, Sen. rhet.: stultitiae, Suet.: tacita impotentiae, Quint.: zugl. m. Ang. wem? immemori beneficii, Ter. Andr. 44: alci veteris fortunae, Liv. 23, 35, 7.
exprobatio, i. improperatio, objurgatio,edwit
o contemptor humanarum exprobationum
exprobatione dignissimum
sustinuit ‥ Dominus ~ones [ME: ], derisiones et hujusmodiupbrud
exprŏbrātĭō, (13) ōnis, f. (exprobro), reproche, blâme : Ter. Andr. 44 ; Liv. 23, 35, 7.
exprobratio , onis. f. et, v. exprobro
See an image
See an image
exprobrātiō ōnis, f
- exprobro, a reproaching, upbraiding: benefici, T.: cuiquam fortunae, L.