fabrefacio
fā̆brē-făcĭo, fēci, factum, 3, v. a., to make, frame, fashion, or do skilfully (very rare; perh. to be written separately fabre facio).
- I Lit.: classem fabrefecit, Aur. Vict. Vir. Ill. 38, 1 (dub., al. fabricavit): fabrefieri ex auro, Vulg. Exod. 31, 4: levioribus et ad id fabrefactis navigiis, Liv. 37, 27, 5: argenti aerisque fabrefacti vis, id. 26, 21, 8; cf. id. 34, 52, 5; Amm.29, 1.—*
- II Trop.: fallaciam, to forge, Plaut. Cas. 5, 1, 8 (862); cf.: fecit fabre, id. Stich. 4, 1, 64 (568).
fabrēfacio, fabrēfīo, s. fabrē.
făbrēfăcĭō, fēcī, factum, ĕre, tr., construire avec art : Ps. Aur. Vict. Vir. 38, 1 ; argentum fabrefactum Liv. 34, 52, 5, argent travaillé, objets en argent ciselé.