fabricabilis
fā̆brĭcābĭlis, e, adj. [fabricor],
- that may be wrought or formed: materia, August. Gen. ad Lit. Op. Impf. 4, 15; cf. fabricabilis, ἐργάσιμος, Gloss. Philox.
fabricābilis, e (fabrico), der Bildung (Gestaltung) fähig, materia, Augustin. de genes. ad litt. § 15 extr. Vgl. Gloss. II, 313, 52.
congelatur substantia aquea illius [sc. Mercurii ] cum frigore magno post actionem caloris, et ideo ductibilia sunt [omnia liquabilia metalla ] et ~ia
făbrĭcābĭlis, e, propre à être travaillé, plastique : Gloss. Phil.
Gloss. Philox.