fabricatus
fā̆brĭcātus, ūs. m. [fabricor],
- a skilful production, contrivance; trop., device: fabricatu, Sid. Ep. 3, 13 fin.
fabricātus, Abl. ū, m. (fabrico), ränkevoller, listiger Anschlag, Sidon. epist. 3, 13, 10.
1 făbrĭcātus, a, um, part. de fabrico et fabricor.
2 făbrĭcātŭs, ūs, m. , travail, ouvrage dʼart [fig.] : Sid. Ep. 3, 13.
fabricatus , a, um. part. p. et, v. fabrico
See an image
See an image
Suborné, in Depositione variorum testium coram Officiali Rotomag. ann. 1395. ex Archivo B. M. de Bono-Nuncio Rotomag.