faciliter
făcĭlĭter, adv.,
- easily, v. facilis fin. 4.
faciliter, Adv. (facilis), leicht, Vitr. 1, 4, 3 u.a. Augustin. conf. 10, 8, 12. – Archaist. u. später vulg. Wort, s. Quint. 1, 6, 17. Charis. 114, 17. Mart. Cap. 3. § 325. Gloss. II, 318, 24.
a facio ‥ ~iter, ~ius, ~lime
~iter potest ‥ scripture auditor perpendere quod ‥
posset etiam tertio modo ~iter dici ad minorem, negando, quia licet absolute intellectus possibile sit, naturaliter receptivus talis intelleccionis, non tamen pro statu isto
hoc intellecto, ~iter patet ad auctoritates ejus
quattuor condiciones attribuimus habitui et habenti habitum: quod operatur delectabiliter, ~iter, expedite et prompte
~iter pecunia prevolante
hujusmodi macule seu sordes sicut ~iter veniunt sic ~iter recedunt per venias [ME: ]as hit kimeð lichtliche lichtliche geað awai
si vera sit ejus opinio ~iter percipere poterit
făcĭlĭtĕr, [arch., blâmé par Quint. 1, 6, 17 ], c. facile : Vitr. Arch. 1, 4, 3.