faginus
faginus, of beech, beechen
fāgĭnus, a, um, adj. [fagus], of beech, beechen.
- I Adj.: frons, Ov. F. 4, 656: pocula, Verg. E. 3, 37: axis, id. G. 3, 172: arculae, Col. 12, 45, 5.—*
- II Subst.: fāgĭ-nus, for fagus, a beech-tree, Calp. Ecl. 2, 59.
fāginus, a, um (φήγινος), buchen, aus Buchenholz, Buchen-, axis, pocula, Verg.: scyphus, Tibull. – subst., fāginus, ī, m. (verst. scyphus), ein buchener Becher, Calp. ecl. 2, 59.
~us,becen
item in tignis [et ] lattis quercinis et ~is
in lvij tignis de ~a et xxv bordis
tenet j toftum et xxiij acras de cultura ubi fagina [v. l. nisi sagnit’; ] fuit seminataDB Add. I 582conj. nisi segniter sint
eodem anno multa fuit ~a
pubertatem pomorum, glandium, ~e et omne genus fructuum ‥ adussit
fāgĭnus, (14) ī, m. (φήγινος), hêtre : Calp. Ecl. 2, 59.
fāginus
adj.
- fagus, of beech, beechen: pocula, V.