falsatio
falsātĭo, ōnis, f. [falsatus],
- a falsifying (eccl. Lat.), Hier. in Ruf. 2, 5.
falsātio, ōnis, f. (falso, āre), die Verfälschung, Hieron. c. Rufin. 2, 18 = tom. 2. p. 461, 1 M. Interpr. Iren. 1, 20, 1 u. 4, 33, 8.
omnes ‥ de retonsura aut alia monete ~one convictos
pro ~one monete regie seu falsa metallorum mixtione
non est culpabilis de ~one sigilli nostri unde rettatus fuit
ad respondendum ‥ de ~one cujusdam statuti
super ~one parvi sigilli regis
de iij s. de Thoma pistore et iiij aliis pistoribus pro ~one panis
in ponderacione iij saccorum et xvj petrarum lane false ponderavit ultra pondus iiij petrarum et super hoc attachiatus fuit per plegios veniendi ‥ responsurus de illa secunda transgressione. ‥ si ‥ de aliqua ~one tercio convictus esset ‥
onerat se de xl li. receptis per amerciamenta Willelmi de Fenton, militis, in quibus cecidit in parliamento, pro ~one judicii redditi
falsātĭō, ōnis, f. (falso), falsification : Iren. Hær. 1, 20.
Falsificamento. Hieronym. 2.
in Rufin. 5.
FalsatioApostolorum ab hæreticis.