falsidicentia
falsĭdĭcentia, ae, f. [falsidicus],
- habitual falsehood (opp. veridicentia), Jul. Val. Rer. Gest. Alex. M. 2, 1.
falsidicentia, ae, f. (falsus u. dico), die trügerische (lügnerische) Sprache, die Lügenhaftigkeit (Ggstz. veridicentia), Iul. Val. 2, 1. p. 67, 1 K.
falsĭdĭcentĭa, æ, f. (falsidicus), mensonge : J. Val. 2, 1.
Jul. Val. res gest. Alex. M. (edente
A. Maio). Increpare vatem
Falsidicentiæcœperat.