About Report a problem

Menu

febricitare

febricitare [CL] , to have a fever; b (pr. ppl. as sb.); c (fig.). crescente aestatis chaumate que presaga futuri solet esse febris, magna corporis ilico arrepti sunt molestia, ita ut acriter anhelando, ~ando, totiens algore frigans et totiens calore aestuans Hugeb. Will. 3 p. 92; rex Francorum biennio ~avit, nec ulla medicorum arte sanari potuit Ord. Vit. III 13 p. 142; cumque aliis in pallorem candore sepulto / febricitent vultus J. Exon. BT VI 82; Gir. TH I 33 (v. acuere 5); ‘alternante’, entrecanjant, quoniam qui ~at modo calores patitur, modo frigora GlSid f. 143v; habuit mulierem pregnantem et ~antem Mir. Montf. 73; omni anno die qua natus fuerat ~avit W. Burley Vit. Phil. 292; si vis scire de aliquo utrum in brevi sit ~aturus, faciat fleobotomiam in Maio J. Mirfield Brev. 68.  b multos ~antes ‥ sanare non desistit Bede HE IV 6; 798 ~antem refocilans, dormientem resuscitans Alcuin Ep. 149; ~antis rigorem panis ab eo datus cohercuit W. Malm. GP I 66; quot †febritantes ipsius presidio febrium ardorem evaserint non est mee facultatis evolvere Mir. Fridesw. 79; in ~antibus ‥ licet calor sit acutus ‥ Quaest. Salern. B 39; si a fervore dicitur febris, qua ratione ~antes prius pro frigore tremunt quam fervorem patiantur? Rob. Bridl. Dial. 162; c1235 (v. febrilis); humide diete omnibus ~antibus conferunt Gad. 10. 1.  c c1216 febricitabat iners; validabant corda feroces (Guerra Joh.) Pol. Songs 25.

Saved

Recent