Logeion | fecundus

fēcundus, a, um: (adj.), bringing forth; fruitful, productive, 6.598; teeming, 7.338.

fēcundus (sometimes erroneously foecund-and faecund-, but v.Varr. ap. Gell. 16, 12 fin., and ap. Non. 54, 8), a, um, adj. [from ‡ feo, whence also fetus, femina, fenus, etc., cf. felix], fruitful, fertile (of plants and animals).—Constr. with abl., gen., or absol. (with gen. only poet. and in post-Aug. prose).

I Lit. (class.): fossiones agri repastinationesque, quibus fit multo terra fecundior, Cic. de Sen. 15, 53; cf. Verg. G. 1, 67; Quint. 10, 3, 2: glebae, Lucr. 1, 211: solum, Quint. 2, 19, 2: cf. Just. 2, 1: salices viminibus, frondibus ulmi, Verg. G. 2, 446.—With gen.: regio fecunda fruticis exigui, Col. 9, 4, 2: tellus metallorum, Plin. 33, 4, 21, § 78; for which: Amathus metallis, Ov. M. 10, 220 Bach. N. cr.: mons silvae frequens fecundusque, Tac. A. 4, 65: segetes fecundae et uberes, Cic. Or. 15, 48: nihil ocimo fecundius, Plin. 19, 7, 36, § 120: uxores, Lucr. 4, 1254: conjux, Hor. S. 2, 5, 31: lepus, id. ib. 2, 4, 44; cf.: sue ... nihil genuit natura fecundius, Cic. N. D. 2, 64, 160.—
- B Transf.
- - 1 Rich, abundant, abounding in any thing (mostly poet. and in post-Aug. prose): fecundi calices quem non fecere disertum? Hor. Ep. 1, 5, 19; cf. fons, i. e. copious, Ov. M. 14, 791: legere fecundis collibus herbas, plentifuliy furnished, thickly studded, id. ib. 14, 347: fecundissima gens, rich in agricultural products, Plin. Pan. 31, 6: (specus) Uberibus fecundus aquis, Ov. M. 3, 31; cf.: fecunda melle Calymne, id. ib. 8, 222: viscera (Tityi) poenis, i. e. constantly renewed, Verg. A. 6, 598: Echidna, fecunda poenis viscera trahens, Ambros. in Tob. 12, 41: nigris Meroe fecunda colonis, Luc. 10, 303: cingula monstris, Val. Fl. 6, 470.— With gen.: Aemilium genus fecundum bonorum civium, Tac. A. 6, 27 fin.—
  - 2 Making fruitful, fertilizing (only poet. and in post-Aug. prose): imber, Verg. G. 2, 325; cf. Nilus, Plin. 5, 9, 10, § 54: excipe fecundae patienter verbera dextrae, i. e. the blows with a thong of skin given to women by the luperci, and which were supposed to promote fruitfulness, Ov. F. 2, 427; cf. Serv. Verg. A. 8, 343; and: quam (Danaën) implevit fecundo Juppiter auro, Ov. M. 4, 698.—
II Trop., fruitful, fertile, prolific, abundant (class.): pectus, Cic. poët. Div. 1, 13, 22; Verg. A. 7, 338: artifex, Plin. 35, 10, 36, § 71: a quo (Anaxagora) eum (Periclem), cum alia praeclara quaedam et magnifica didicisse, uberem et fecundum fuisse, Cic. Or. 4, 15: duo genera verborum: unum fecundum, quod declinando multas ex se parit dispariles formas, ut est lego, legis, legam, sic alia: alterum genus sterile, quod ex se parit nihil, ut est etiam, vix, cras, etc., Varr. L. L. 8, § 9 Müll.: amor et melle et felle est fecundissimus, Plaut. Cist. 1, 1, 70 (70): fecunda culpae saecula, Hor. C. 3, 6, 17: veri sacerdos, Sil. 13, 490: fecundum in fraudes hominum genus, id. 2, 498: vester porro labor fecundior, historiarum scriptores? Juv. 7, 98.
—Hence, fēcundē, adv., fruitfully, abundantly: fecundius poëmata ferrent fructum, Varr. L. L. 7, § 2 Müll.: arundo recisa fecundius resurgit, Plin. 16, 36, 65, § 163: cantharides nascuntur fecundissime in fraxino, id. 29, 4, 30, § 94.

fēcundus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (zu fētus), fruchtbar, I) fruchtbar = fruchttragend, ergiebig, von der Erde u. v. Geschöpfen, A) eig. u. bildl.: 1) eig.: seges, Cic.: uxor, Lucr.: virgo (Ggstz. sterilis), Sen.: coniunx, Hor.: uxor nimium fecunda, Sen. rhet.: lepus, trächtig, Hor.: terra fecundior, Cic. – mit obj. Genet., tellus metallorum fecunda, Plin.: provincia annonae fecunda, Tac. – m. Dat. Gerund., terra alte effossa generandis alendisque seminibus ferecundior fit, Quint. – m. Abl., duplici fecunda consule mater, Claud. Prob. et Ol. cons. 203: Hispania principibus fecunda piis, Claud. laud. Ser. 55. – m. in u. Akk., Hispania in omnia frugum genera fecunda, fruchtbar an Fr. aller Art, Iustin. 44, 1, 4. – 2) bildl., fruchtbar, ergiebig, reich, Pericles, Cic.: ingenium, Plin.: ars fecundissima, Plin.: acerrima et fecundissima eorum studia, Tac. dial. – m. obj. Genet., deterrimus quisque, quorum non alia regia fecundior exstitit, Tac.: saecula fecunda culpae, Hor. – m. Abl., amor et melle et fellest fecundissimus, Plaut. cist. 69: gens inter accolas latrociniis fecunda, häufig Raubzüge bei den Nachbarn unternehmend, Tac. hist. 4, 50. – m. in u. Akk., fecundum in fraudes hominum genus, Sil. 2, 498. – B) übtr., in Fülle vorhanden, reichlich, unerschöpflich, ergiebig, voll, quaestus, Cic.: calices, immer volle Becher, Hor.: fons, wasserreiche, Ov.: colles, Ov.: herba fecundior, Ov.: gens fecundissima, sehr reich an Früchten, Plin. – m. Abl., nigris Meroë fecunda colonis, Lucan.: (specus) uberibus fecundus aquis, Ov. – m. obj. Genet., Aemilium genus fecundum bonorum civium, Tac.: haec veri fecunda sacerdos, Sil. – II) fruchtbar = befruchtend, Nilus, Plin.: fecundae verbera dextrae, die die Frauen befruchtenden Riemenschläge der luperci, Ov.

fecundus [CL] 1 fertile, fruitful; b (fig.). ~us, copiosus, fructuosus GlC F 147; ~us, copiosus, fructuosus, habundans, tydriend GlH F 295; mirum est populum nostrum tam ~am insulam amisisse G. Mon. XII 5; mulier ‥ prolis numerositate ~a Mir. Wulfst. II 12; uberi frugum proventu felix terra est et ~a. ‥ pascuis tamen quam frugibus ‥ ~ior est insula Gir. TH I 5; de populo Hebraico in terra Chanaan ‥ fructu ~issima situato R. Maidstone PP 160. b [Brittania] venis metallorum ~a Bede HE I 1 p. 10; Neustria seva, parens fecundo germine gaudens J. Cornw. Merl. 12; ingenii quedam velut ~a habundantia Balsh. AD rec. 2 3; sit ~a ut Lya S. Langton Ruth 124; fortuna ‥ / fecundo calice propinansdulcia Walt. Wimb. Carm. 344; canite, canite, / voce fecunda Ledrede Carm. 47. 22; intellectus ‥ factus est ~us Duns Ord. II 293; fratris sterilis in verbo, virtute ~i Peckham Paup. 56; ~a nota qu certo tempore mensuratur et in eodem tempore certis divisionibus est partibilis Will. 23; quot sacris carismatibus ‥ ~a sunt hec verba Genesis! Fortescue NLN I 6; non expedit legum allegacionibus edocere, cum notoria sint et quasi omnes legum libri inde sint ~i Ib. II 53. 2 pregnant. foeta, i. ~a, plena, gravida, eacenu GlH F 281; foetosae, ~ae berendet[l. berende] Psalt. B 254; si ‥ fieret mater cicius quam ~a Fortescue NLN II 10.

fēcundus, (10) a, um, ¶ 1 fécond, fertile : fit terra fecundior Cic. CM 53, la terre devient plus fertile ; sue nihil fecundius Cic. Nat. 2, 160, rien de plus fécond que la truie || [avec gén.] tellus metallorum fecunda Plin. 33, 78, sol abondant en minerais ; [avec in acc.] Just. 44, 1, 4 ¶ 2 [fig.] riche, fécond : [en parl. dʼun orateur] Cic. Or. 15 || [avec abl.] : amor et melle et fellest fecundissimus Pl. Cist. 69, lʼamour surabonde et de miel et de fiel, cf. Tac. H. 1, 51 ; 2, 92 ; 4, 50 || [avec gén.] : fecunda culpæ sæcula Hor. O. 3, 6, 17, siècle fécond en crimes, cf. Tac. Ann. 4, 65 ; 6, 27, etc. ; [avec in acc.] Sil. 2, 498 ¶ 3 abondant : quæstus fecundus Cic. Har. 42, gain abondant ; segetes fecundæ Cic. Or. 48, moissons abondantes ¶ 4 qui fertilise : Nilus Plin. 5, 54, le Nil fécondant ; fecundi imbres Virg. G. 2, 325, pluies fécondes.

fēcundus, a, um (vgl. fe-lix, fe-tus)

1. vruchtbaar [coniunx; virgo; gens; solum; lepus drachtig];
2. rijk, overvloedig, vol [seges; colles; calix; fons waterrijk];
3. rijk aan, vol van (m. gen.; abl.) [tellus metallorum];
4. (metaf.) vruchtbaar, nuttig, rijk [studia];
5. vruchtbaar makend [imbres; Nilus].

fecundus . v. foecundus.

Suggest a Translation
See an image

fēcundus adj.with comp.and sup.

FEV-, fruitful, fertile, productive: fit multo terra fecundior: tellus, V.: fecundissima studia, Ta.: frondibus ulmi, V.: lepus, H.: sue . . . nihil genuit natura fecundius: Amathus metallis, O.—Rich, abundant, abounding, overflowing, teeming: calices, H.: legere fecundis collibus herbas, O.: fecunda poenis Viscera (Tityi), i. e. ever renewed, V.— Making fruitful, fertilizing: imber, V.: dextra, O.—Fig., fruitful, fertile, prolific, teeming, productive, abundant: pectus: labor fecundior, Iu.: gens latrociniis, Ta.: culpae saecula, H.

fecundus

Saved

Recent