fervefacio
fervĕ-făcĭo, fēci, factum, 3 (in tmesi: postea ferve bene facito, Cato R. R. 157, 9), v. a. [ferveo + facio],
- to cause to boil, to make hot, to heat, boil, melt: eodem addito et oleum, postea fervefacito, Cato R. R. 156, 5: muriam, Cels. 4, 24: patinae sese fervefaciunt, Plaut. Ps. 3, 2, 44 (833).—In part. perf.: pix fervefacta, melted pitch, Caes. B. G. 7, 22 fin.; cf.: fervefacta jacula, id. ib. 5, 43, 1: vinum, Plin. 20, 3, 8, § 16.
fervefacio, fēcī, factum, ere (ferveo und facio), siedend heiß-, glühend machen, oleum, Cato: patinae se fervefaciunt, Plin.: pix fervefacta, Caes.: iacula fervefacta, Caes.: ferve bene facito (= fervefacito bene), Cato.
fervēfăcĭō, (14) fēcī, factum, ĕre (ferveo, facio), tr., chauffer, échauffer, faire bouillir, cuire : Cato Agr. 156, 5 || fervefacta jacula Cæs. G. 5, 43, 1, des dards brûlants.