fertum
fertum (ferct-), i, n. [fertor],
- a sort of oblation-cake, Fab. Pict. ap. Gell. 10, 15, 14; Cato R. R. 134, 2; 141, 4; Pers. 2, 48.
fertum, altlat. ferctum, ī, n., ein aus Gerstenschrot mit Öl u. Honig bereiteter Opferfladen (vgl. Paul. ex Fest. 85, 9 [wo firctum]. Isid. 6, 19, 24), Cato r. r. 134. § 2 u. 4; 141, 4. Pers. 2, 48: verb. strues (Opfergebäck) atque fertum, Fab. Pict. bei Gell. 10, 15, 14, strues fertaque, Act. fr. arv. a. 184 im Corp. inscr. Lat. 6, 2099 pagin. III, 21.
~um,messelac
~um,mœsselac
fertum (13) (ferctum), ī, n. , sorte de gâteau sacré : Fab. Pict. d. Gell. 10, 15, 14 ; Cato Agr. 134, 2 ; Pers. 2, 48.
Fair. Charta Matthæi Comitis Boloniæ apud Baluzium tom. 2. Hist. Arvern. pag. 97 :
Concessi etiam ob amorem SanctiVide Feriæ 3.(Jodoci) et utilitatem Ecclesiæ Fertum ejusdem quod estviii. Kal. Augusti, per quindecim dies prolongari, et cum omni libertate ratum et perpetuum haberi.
Inferni, ut et S.
Michaelis, vulgo appellatur ; quod ultimum nomen sortita est a Michaella Caroli VI. filia, ut scribit Juvenal. de Ursinis ad ann. 1394. Hist. ejusd. reg. Hist. episc. Autiss. tom. 1. Bibl. MSS. Labbei pag. 508 :
Petrus de Mornayo episcopus acquisivit magnam partem domorum episcopalium, quæ sunt Parisiis contiguæ portæ, quæ nominatur Inferni, licet antiquitus solebat nominari de Ferto.